Odłamki złamanej księżyca

Misy były z czarnego kamienia. Obok nich jeńcy klęczeli w milczeniu.

Ich ręce były związane jedwabiem. Tak ciasno, że skóra zaczęła pękać. Jeden z nich drżał. Inny wpatrywał się w płytki, jakby miał nadzieję znaleźć w nich jakieś uzasadnienie dla tych mąk. Trzeci wydawał się w ogóle niczego nie słyszeć. 

Pani uniosła palec. Służący podał jej czysty nóż i skłonił się tak nisko, że czołem dotknął podłogi. Za perłowymi zasłonami coś się poruszyło. Kroki, bose, szybkie, ale nie pośpieszne. Weszła posłanka. Jej czoło lśniło, a oczy były bystre i czujne.

– Mów – rzekła pani. Kropla krwi spłynęła z ostrza i uderzyła o płytki.

Posłanka spuściła wzrok. – Na wschodnim brzegu Marapur coś spadło z nieba. 

– Kamienie spadają i płoną – odparła pani. 

– To nie płonie. To zamraża.

Pani spojrzała na nią. W wielkiej niecce czerwona powierzchnia zbliżała się do niej, gromadząc się wokół jej kostek. 

– Znalazły to siostry-apostatki – powiedziała posłanka. – Wróciły do starej cytadeli. Pod wybrzeżem.

Żadna z jeńczyń się nie poruszyła.

– Kopią – powiedział posłaniec.

Pani przechyliła głowę. – W poszukiwaniu rudy?

– Po srebro.

Na ustach Płonącej pojawił się uśmiech. – Na Księżycu nie ma srebra.

Posłaniec zamilkł.

Uśmiech utrzymał się jeszcze przez ułamek sekundy, po czym zniknął.

– Nie chodzi o zwykłe srebro – sprostowała.

Powoli zeszła o jeden stopień głębiej do niecki. Krew rozstąpiła się wokół jej stóp. Paznokciami delikatnie drapała kamienną krawędź.

„Chcą go użyć. By związać. By ukształtować”.

Posłanka nie odpowiedziała.

„Oczywiście”.

Pani zwróciła się do więźniarek. Ta, która drżała, przestała drżeć i zniknęła.

– Nasze siostry mylą głód z objawieniem. – Spojrzała na ostrze noża. Potem na twarz kolejnej, która miała zostać rozcięta.

„A węże?”

„Szukają pomocników. Tych, którzy nie są związani. Głupców spragnionych chwały”. Pani przyłożyła ostrze.

„W takim razie wyślą śmiertelników”. Pierwsze cięcie było płytkie i precyzyjne. Krew płynęła z rozciętej żyły.

– Zawsze tak robią, gdy noc staje się głodna.

W następnej części: Kilka praktycznych wskazówek, które pomogą wczuć się w klimat.

Źródło: Tibia.com

🔥 Polecane

🔥 Polecane